PROJEKT SCENA

Studio Złota 58 poszerzyło swoją ofertę, otwierając w październiku 2017 roku małą scenę o nazwie ”Projekt: Scena”.

”Projekt: Scena” to przedsięwzięcie o charakterze teatralno – filmowym. To jeszcze jedna  z propozycji CXIX LO kierowana do uczniów szkoły. Opiekunowie Projektu- Ewa Saulewicz  i Wojciech Nomejko – przyjęli szeroką formułę działania, nastawioną na rozwijanie kreatywności uczestników zajęć. To przekłada się na charakter zajęć – opartych na ćwiczeniach Augusto Boala, których celem jest między innymi tworzenie spektakli autorskich. Zajęcia często stawały się okazją do analizowania własnych doświadczeń i przekładania ich na ekspresję ciała. Oprócz czystego aspektu artystycznego wyłaniał się także aspekt psychologiczny prezentowanych ról. To czas zabawy i twórczej pracy w duchu autoprezentacji.

To również czas okupiony trudem wielogodzinnych zajęć, prób dramy, choreografii, emisji głosu.

Młodzież podczas takich zajęć uświadamia sobie, że sukces to nie tylko zdolności, to przede wszystkim wyćwiczenie ich do perfekcji a to mozolna praca.

W 2017 roku młodzież działająca w „Projekcie: Scena” podjęła współpracę z dziećmi ze szkoły podstawowej z ul. Miedzianej oraz chórem szkolnym prowadzonym przez Sylwię Skowrońską  i przygotowała przedstawienie jasełkowe pt. „Bóg się rodzi- miłość jest wśród nas”, które zostało świetnie przyjęte przez władze dzielnicy Wola podczas spotkania wigilijnego.

Następną realizacją był projekt teatralno – filmowy pt. Pruska kultura. Uczniowie odegrali na scenie studia filmowego wybrane sceny z najstarszego polskiego filmu niemego Pruska kultura, który powstał w 1908 roku. Sami napisali słowa i przygotowali teatralne środki wyrazu do fragmentu filmu sprzed 100 lat. Ten niezwykły pomysł, podobnie jak jasełka integracyjne,  o których była mowa wcześniej, zostały utrwalone w postaci filmów i ciekawych prezentacji. „Projekt: Scena” to też okazja, by rozbudzać zainteresowania młodzieży, inspirować do pracy  i …zabawy.

Twórcy „Projektu: Scena” kierują się ideą, że to młodzież sama wymyśla tematy, nad którymi chce pracować, jakie treści i w jakiej formie chce je zaprezentować publiczności.

Radio Kuroń

W naszej szkole pracują ambitni ludzie, niespokojni i niepokorni artystycznie, ciągle są głodni sukcesów a w głowach aż kipi od pomysłów, dlatego w 2017 roku powstało studio radiowe, którego zamysł narodził się w chwili powołania klasy o profilu dziennikarskim. Należy jednak podkreślić, że w od 12.X. 1985 roku działał już radiowęzeł o zabawnej nazwie

„Radiosupeł” prowadzony z zapałem przez samorząd uczniowski, nie było to profesjonalne studio, ale na owe czasy całkiem nieźle wyposażone. Niestety w latach 90-tych zawiesiło swą działalność.

Po wielu latach reaktywowane studio radiowe. Mieści się ono na trzecim piętrze i jest profesjonalnie wyposażone. Tak zwana „dziupla spikerska” pozwala na nagrania komunikatów oraz krótkich audycji, które raz-dwa razy w tygodniu są emitowane w ciągu trzech pierwszych minut lekcji. System głośników obejmujących obok sal lekcyjnych również korytarze umożliwia młodzieżowej redakcji prezentowanie na przerwach przygotowanej przez siebie muzyki oraz aktualności z życia szkoły.

Kolegium redakcyjne radia szkolnego opracowuje program audycji na konkretne miesiące uwzględniając treści tematyczne oraz rozrywkowe.

Radio Kuroń – nagrywanie audycji

Klasy o profilu dziennikarskim uczyły się od mistrzów w Polskim Radiu i TVP podpatrując „kuchnię” radiową i telewizyjną podczas spotkań w redakcji i uczestnicząc w warsztatach: obsługi konsoli dźwiękowej, nagrywaniu głosu, przygotowując materiał do nagrania etc. Powszechne wyobrażenie o pracy dziennikarza nie uwzględnia konieczności posiadania przez niego atutów, takich jak: dobra dykcja, wiedza ogólna, refleks, wyczucie czasu, błyskotliwość, przyjemna dla ucha barwa głosu a przede wszystkim poprawna polszczyzna.

Warsztaty w gazecie

Ale początki pracy redakcyjnej – jak w wielu szkołach – zaczęły się od powstania szkolnych gazetek, które wówczas były – i sądzę, że są do dziś- najważniejszym źródłem komunikacji w szkolnej przestrzeni publicznej; zmieniły się tylko forma i zasięg komunikatu, gdyż tradycyjną gazetkę (trochę szkoda, trochę żal) zastąpiła teraz gazetka zamieszczana na szkolnej stronie internetowej- dostępna dla wszystkich.